درباره دیابت

دکتر فرزاد فرقان دیابتولوژیست

درباره دیابت

دیابت یک بیماری پیچیده و مزمن بوده که نیاز به مراقبت های پزشکی مداوم با هدف پیشگیری، کنترل و همچنین جلوگیری از پیشرفت عوارض و کاهش عوامل خطر ان دارد که اهمیتی فراتر از کنترل قند خون را شامل می شوند.

-آموزش مداوم و توجه به خودپایشی در مدیریت دیابت، برای پیشگیری از عوارض حاد و مزمن و کاهش خطر بسیار مهم است.

-شواهد بسیار زیادی، استانداردهای مراقبت پزشکی در دیابت را برای بهبود و  پیشگیری از عوارض آن تایید میکند.

– آگاهی بیماران، پزشکان، محققان، سیاست گذاران و سایر افراد علاقه مند، از این استانداردهای مراقبت، میتواند در برنامه سازی های کلان و همچنین کمک به سلامت جامعه و اقتصاد سلامت کمک بسیار شایان توجهی داشته باشد.

  • توجه به شخصی سازی بودن درمان و همچنین وجود یا عدم وجود بیماری های همراه در فرایندها همواره باید مدنظر قرار گیرد.
  • توصیه‌های استاندارد مراقبت، شامل اقدامات غربالگری و برخی اقدامات کم هزینه و مقرون به صرفه  تشخیصی و درمانی دیگر که میتوانند بر نتایج سلامت  و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به دیابت تأثیر‌گذار باشند.

این توصیه ها شامل مراقبت متناسب در دوران های مختلف زندگی میباشد شامل:

دوران  کودکی(تولد تا ۱۱ سالگی)

نوجوانی ( ۱۲ تا ۱۸ سالگی)

دوران جوانی

 میانسالی

سالمندی

– تلاش این است که استانداردهای مراقبت را بهبود بخشیده و به روز کنیم تا اطمینان حاصل شود که پزشکان، برنامه ریزان بهداشتی و سیاست گذاران می توانند همچنان به آن به عنوان معتبرترین منبع برای دستورالعمل های فعلی برای مراقبت از دیابت اعتماد کنند.

– تصمیمات درمانی به موقع بوده وبر دستورالعمل‌های مبتنی بر شواهد تکیه می‌کنند، و بر اساس ترجیحات فردی، پیش‌آگهی‌ها، بیماری‌های همراه و ملاحظات مالی بیماران اتخاذ می‌شوند.

– رویکرد مدیریت دیابت منطبق با مدل مراقبت مزمن میباشد، که این مدل بر مراقبت تیمی و مولتی دیسیپلین و بیمار محور

می باشد.

رویکردهای درمانی طولانی مدت و  یکپارچه برای دیابت و بیماری های همراه، به ارتباط مستمر  و تعیین هدف بین همه اعضای تیم تاکید دارد.

دیابت نوع ۲ :

دیابت نوع 2 اختلالی در نحوه تنظیم بدن و استفاده از قند (گلوکز) به عنوان سوخت است. این وضعیت درطولانی مدت (مزمن) منجر به گردش بیش از حد قند در جریان خون می شود. در نهایت، سطح بالای قند خون می تواند منجر به اختلال در سیستم گردش خون، سیستم عصبی و سیستم ایمنی شود.

در دیابت نوع 2، در درجه اول دو مشکل مرتبط با یکدیگر وجود دارد. لوزالمعده یا پانکراس انسولین کافی تولید نمی کند

( انسولین هورمونی است که سبب انتقال قند به داخل سلول ها  می شود.)  و سلول ها به انسولین واکنش ضعیفی نشان

می دهند و قند کمتری مصرف می کنند.

در واقع سلول های ماهیچه، چربی و کبد در برابر انسولین مقاوم می شوند. از آنجایی که این سلول ها به طور طبیعی با انسولین تعامل ندارند، قند کافی دریافت نمی کنند.

پانکراس قادر به تولید انسولین کافی برای مدیریت سطح قند خون نیست.

اینکه دقیقاً چرا این اتفاق می افتد ناشناخته است، اما اضافه وزن و بی تحرکی عوامل کلیدی کمک کننده هستند.

نحوه عملکرد انسولین

انسولین هورمونی است که از غده واقع در پشت و زیر معده (لوزالمعده) می آید. انسولین نحوه استفاده بدن از قند را به روش های زیر تنظیم می کند:

قند موجود در جریان خون، پانکراس را تحریک می کند تا انسولین ترشح کند.

انسولین در جریان خون، گردش می کند و قند را قادر می سازد وارد سلول ها شود.

مقدار قند در جریان خون کاهش می یابد و در پاسخ به این افت، پانکراس، انسولین کمتری ترشح می کند.

نقش گلوکز

گلوکز –  قند – منبع اصلی انرژی برای سلول‌هایی است که ماهیچه‌ها و سایر بافت‌ها را می‌سازند. استفاده و تنظیم گلوکز شامل موارد زیر است:

گلوکز از دو منبع اصلی به دست می آید: غذا و کبد.

گلوکز در جریان خون جذب می شود و در آنجا با کمک انسولین وارد سلول ها می شود.

کبد گلوکز را ذخیره و تولید می کند.

هنگامی که سطح گلوکز شما پایین است، مانند زمانی که مدتی است غذا نخورده اید، کبد گلیکوژن ذخیره شده را به گلوکز تجزیه می کند تا سطح گلوکز شما را در محدوده طبیعی نگه دارد.

در دیابت نوع 2، این فرآیند به خوبی انجام نمی شود. به جای اینکه به داخل سلول های شما حرکت کند، قند در جریان خون شما جمع می شود. با افزایش سطح قند خون، سلول های بتا تولید کننده انسولین در لوزالمعده انسولین بیشتری آزاد می کنند. در نهایت این سلول ها دچار اختلال می شوند و نمی توانند انسولین کافی برای پاسخگویی به نیازهای بدن بسازند.

در دیابت نوع 1 که کمتر رایج است، سیستم ایمنی به اشتباه سلول های بتا را از بین می برد و بدن را با انسولین کم یا بدون انسولین رها می کند.

دیابت نوع 2 قبلاً به عنوان دیابت بزرگسالان شناخته می شد، اما دیابت نوع 1 و نوع 2 می تواند در دوران کودکی و بزرگسالی شروع شود. نوع 2 در افراد مسن شایع تر است، اما افزایش تعداد کودکان مبتلا به چاقی منجر به موارد بیشتر دیابت نوع 2 در افراد جوان شده است.هیچ درمانی برای دیابت نوع 2 وجود ندارد، اما کاهش وزن، تغذیه خوب و ورزش می تواند به شما در مدیریت این بیماری کمک کند. اگر رژیم غذایی و ورزش برای کنترل قند خون شما کافی نیست، ممکن است به داروهای دیابت یا انسولین درمانی نیز نیاز داشته باشید.

علائم و نشانه های دیابت نوع 2 اغلب به کندی ایجاد می شوند. در واقع، شما می توانید سال ها با دیابت نوع 2 زندگی کنید و از وجود آن آگاه نشوید.

عوامل خطر

عواملی که ممکن است خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را افزایش دهند عبارتند از:

-وزن:

اضافه وزن یا چاقی یک خطر اصلی است.

توزیع چربی ذخیره چربی عمدتا در شکم – به جای باسن و ران – نشان دهنده خطر بیشتر است.

 اگر مردی با دور کمر بیش از 40 اینچ (101.6 سانتی متر) یا زنی با اندازه بیش از 35 اینچ (88.9 سانتی متر) باشید، خطر ابتلا به دیابت نوع 2 افزایش می یابد.

-عدم تحرک:

یعنی هرچه فعالیت کمتری داشته باشید، خطرابتلا در شما بیشتر است.

فعالیت بدنی به کنترل وزن کمک می کند، گلوکز را به عنوان انرژی مصرف می کند و سلول های شما را نسبت به انسولین حساس تر می کند.

-سابقه خانوادگی:

اگر والدین یا خواهر یا برادر شما دیابت نوع 2 داشته باشند، خطر ابتلا به دیابت نوع 2 افزایش می یابد.

-نژاد و قومیت:

اگرچه مشخص نیست که چرا، افراد از نژادها و قومیت های خاص – از جمله سیاه پوستان، اسپانیایی تبارها، بومیان آمریکایی و آسیایی و ساکنان جزایر اقیانوس آرام – بیشتر از سفیدپوستان به دیابت نوع 2 مبتلا می شوند.

-سطح چربی خون:

  پایین بودن (HDL)کلسترول لیپوپروتئین با چگالی بالا یعنی پایین بودن کلسترول “خوب”

بالا بودن تری گلیسیرید

-سن:

خطر ابتلا به دیابت نوع 2 با افزایش سن به خصوص پس از 45 سالگی افزایش می یابد.

-پیش دیابت:

 پیش دیابت وضعیتی است که در آن سطح قند خون بالاتر از حد طبیعی است، اما آنقدر بالا نیست که به عنوان دیابت طبقه بندی شود. در صورت عدم درمان، پیش دیابت اغلب به دیابت نوع 2 تبدیل می شود.

-خطرات مرتبط با بارداری:

 خطر ابتلا به دیابت نوع 2 در صورتی که در دوران بارداری به دیابت بارداری مبتلا شده باشید یا نوزادی با وزن بیش از 9 پوند (4 کیلوگرم) به دنیا بیاورید، افزایش می یابد.

-سندرم تخمدان پلی کیستیک:

 ابتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک – یک بیماری شایع که با دوره های قاعدگی نامنظم، رشد موهای زائد و چاقی مشخص می شود – خطر ابتلا به دیابت را افزایش می دهد.مناطقی از پوست تیره، معمولا در زیر بغل و گردن. این وضعیت اغلب نشان دهنده مقاومت به انسولین است.

علائم و نشانه‌های  افزایش قند خون ممکن است به شرح زیر باشد:

-افزایش تشنگی

-تکرر ادرار

-افزایش گرسنگی

-کاهش وزن

-خستگی

-تاری دید

-وجود زخم هایی که دیر التیام می یابند

-عفونت های مکرر

-بی حسی یا گزگز در دست ها یا پاها

-ایجاد مناطقی از پوست که تیره می شوند.( معمولا در زیر بغل و گردن)

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

در صورت مشاهده علائم یا نشانه های دیابت نوع 2 به پزشک مراجعه کنید.

عوارض

دیابت نوع 2 بسیاری از اندام های اصلی از جمله قلب، رگ های خونی، اعصاب، چشم ها و کلیه ها را تحت تاثیر قرار می دهد.

به این نکته توجه شود، عواملی که خطر ابتلا به دیابت را افزایش می دهند، عوامل خطر برای سایر بیماری های مزمن جدی نیز هستند.

 مدیریت دیابت و کنترل قند خون می تواند خطر ابتلا به این عوارض یا بیماریها را کاهش دهد.

عوارض بالقوه دیابت و بیماری های همراه عبارتند از:

-بیماری قلبی و عروقی:

 دیابت با افزایش خطر بیماری قلبی، سکته مغزی، فشار خون بالا و باریک شدن عروق خونی (آترواسکلروز) مرتبط است.

-آسیب عصبی (نوروپاتی) در اندام ها:

 قند خون بالا در طول زمان می تواند به اعصاب آسیب برساند یا آنها را ازبین ببرد و در نتیجه باعث گزگز، بی حسی، سوزش، درد یا در نهایت از دست دادن احساس می شود که معمولاً از نوک انگشتان پا یا انگشتان دست شروع می شود و به تدریج به سمت بالا گسترش می یابد.

 آسیب عصبی به اعصاب قلب، سبب ریتم نامنظم قلب می شود.

 آسیب عصبی در دستگاه گوارش می تواند باعث ایجاد مشکلاتی مانند حالت تهوع، استفراغ، اسهال یا یبوست شود.

آسیب عصبی در مردان میتواند سبب اختلال نعوظ شود.

-بیماری کلیوی:

دیابت ممکن است منجر به بیماری مزمن کلیه یا بیماری غیرقابل برگشت کلیه شود که ممکن است به دیالیز یا پیوند کلیه نیاز داشته باشد.

-آسیب چشم:

دیابت خطر ابتلا به بیماری های جدی چشمی مانند آب مروارید و گلوکوم را افزایش می دهد و ممکن است به رگ های خونی شبکیه آسیب برساند و منجر به کوری شود.

-شرایط پوستی:

دیابت ممکن است سبب مشکلات پوستی، از جمله عفونت های باکتریایی و قارچی گردد.

-تاخیر در بهبودی زخم:

 در صورت عدم درمان، بریدگی ها و تاول ها می توانند به عفونت های جدی تبدیل شوند که ممکن است به خوبی بهبود نیابند. آسیب شدید ممکن است به قطع انگشت پا و یا قطع سطوح بالاتر پا نیاز داشته باشد.

-اختلال شنوایی:

مشکلات شنوایی در افراد مبتلا به دیابت شایع تر است.

-آپنه خواب:

آپنه انسدادی خواب در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 شایع است. چاقی ممکن است عامل اصلی ایجاد هر دو بیماری دیابت و آپنه باشد. مشخص نیست که آیا درمان آپنه خواب باعث بهبود کنترل قند خون می شود یا خیر.

-آلزایمر یا زوال:

بنظر میرسد  دیابت نوع 2 خطر ابتلا به بیماری آلزایمر و سایر اختلالاتی که باعث زوال عقل می شوند را افزایش می دهد.

 کنترل ضعیف سطح قند خون با کاهش سریع‌تر حافظه و سایر مهارت‌های تفکر مرتبط است.

پیشگیری:

 سبک زندگی سالم می تواند به پیشگیری از دیابت نوع 2 کمک کند.

حتی اگر بستگان بیولوژیکی دارید که مبتلا به دیابت هستند. اگر تشخیص پیش دیابت را دریافت کرده اید، تغییرات سبک زندگی ممکن است پیشرفت به دیابت را کند یا متوقف کند.

سبک زندگی سالم شامل:

-خوردن غذاهای سالم

 غذاهایی را انتخاب کنید که چربی و کالری کمتری دارند و فیبر بیشتری داشته باشند.

روی میوه ها، سبزیجات و غلات کامل تمرکز کنید.

 فعالیت هوازی متوسط ​​تا شدید، مانند پیاده روی سریع، دوچرخه سواری، دویدن یا شنا 150 دقیقه در هفته.

-کاهش وزن:

 کاهش میزان متوسطی از وزن و حفظ آن می تواند از پیشرفت  پیش دیابت به دیابت نوع 2 را به تاخیر بیندازد.

 اگر پیش دیابت دارید، کاهش 7 تا 10 درصد وزن بدن می تواند خطر ابتلا به دیابت را کاهش دهد.

-پرهیز از عدم تحرک برای مدت طولانی:

ثابت نشستن برای مدت طولانی می تواند خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را افزایش دهد. سعی کنید هر 30 دقیقه یکبار بلند شوید و حداقل چند دقیقه در اطراف حرکت کنید.برای افراد مبتلا به پیش دیابت، متفورمین، ممکن است برای کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 تجویز شود. البته معمولا برای افراد مسن که چاق هستند و قادر به کاهش سطح قند خون با تغییر سبک زندگی نیستند، تجویز می شود.

تشخیص:

دیابت نوع 2 معمولاً با استفاده از آزمایش هموگلوبین گلیکوزه (A1C) تشخیص داده می شود. این آزمایش خون میانگین سطح قند خون شما را در دو تا سه ماه گذشته نشان می دهد. نتایج به صورت زیر تفسیر می شوند:

-زیر 5.7% طبیعی است.

-5.7٪ تا 6.4٪ به عنوان پیش دیابت تشخیص داده می شود.

-6.5٪ یا بیشتر در دو آزمایش جداگانه نشان دهنده دیابت است.

اگر آزمایش A1C در دسترس نباشد، یا اگر شرایط خاصی دارید که با آزمایش A1C تداخل دارد، پزشک ممکن است از آزمایش‌های زیر برای تشخیص دیابت استفاده کند:

آزمایش قند خون تصادفی مقادیر قند خون بر حسب میلی گرم قند در دسی لیتر (mg/dL) یا میلی مول قند در لیتر (mmol/L) خون بیان می شود. صرف نظر از این که فاصله با آخرین وعده غذایی که میل نمده اید چه زمانی باشد، سطح 200 میلی گرم در دسی لیتر (11.1 میلی مول در لیتر) یا بالاتر نشان دهنده دیابت است، به خصوص اگر علائم و نشانه های دیابت مانند تکرر ادرار و تشنگی شدید را نیز داشته باشید.

-آزمایش قند خون ناشتا:

کمتر از  100 mg/dL , 5.6 mmol/L طبیعی است.

100 تا 125 mg/dL (5.6 تا 6.9 mmol/L) به عنوان پیش دیابت تشخیص داده می شود.

126 میلی گرم در دسی لیتر (7 میلی مول در لیتر) یا بالاتر در دو آزمایش جداگانه به عنوان دیابت تشخیص داده می شود.

تست تحمل گلوکز خوراکی: این تست به جز در دوران بارداری در مواقع دیگر کمتر استفاده می شود.

یک شب ناشتا باشید و سپس یک مایع شیرین در آزمایشگاه بنوشید، سطح قند خون به طور دوره ای برای دو ساعت بعد از آن آزمایش می شود. نتایج به صورت زیر تفسیر می شوند:

کمتر از 140 میلی گرم در دسی لیتر (7.8 میلی مول در لیتر) طبیعی است.

140 تا 199 mg/dL (7.8 mmol/L و 11.0 mmol/L) به عنوان پیش دیابت تشخیص داده می شود.

200 میلی گرم در دسی لیتر (11.1 میلی مول در لیتر) یا بیشتر پس از دو ساعت نشان دهنده دیابت است.

-غربالگری:

 انجمن دیابت آمریکا، غربالگری معمول با آزمایش های تشخیصی دیابت نوع 2 را در همه بزرگسالان 45 ساله یا بالاتر و در گروه های زیر توصیه می کند:

افراد کمتر از 45 سال که اضافه وزن یا چاقی دارند و یک یا چند عامل خطر مرتبط با دیابت دارند.

زنانی که دیابت بارداری داشته اند

افرادی که مبتلا به پیش دیابت تشخیص داده شده اند

کودکانی که اضافه وزن یا چاقی دارند و سابقه خانوادگی دیابت نوع 2 یا سایر عوامل خطر دارند.

پس از تشخیص:

اگر دیابت شما تشخیص داده شود، پزشک یا ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی ممکن است آزمایش های دیگری را برای تشخیص دیابت نوع 1 و 2 انجام دهد – زیرا این دو بیماری اغلب به درمان های متفاوتی نیاز دارند.

سطح A1C  حداقل دو بار در سال و زمانی که تغییراتی در درمان ایجاد شود، تکرار می گردد.

اهداف A1C بسته به سن و سایر عوامل متفاوت است. برای اکثر مردم، انجمن دیابت آمریکا سطح A1C زیر 7٪ را توصیه می کند.

همچنین آزمایشات تشخیصی منظمی برای غربالگری عوارض دیابت یا شرایط همراه دریافت خواهید کرد.

تست تحمل گلوکز که به عنوان تست تحمل گلوکز خوراکی نیز شناخته می شود، پاسخ بدن شما به قند (گلوکز) را اندازه گیری می کند.

 تست تحمل گلوکز می تواند برای غربالگری دیابت نوع 2 استفاده شود.

 معمولاً یک نسخه اصلاح شده از تست تحمل گلوکز برای تشخیص دیابت بارداری – نوعی دیابت که در دوران بارداری ایجاد می شود – استفاده می شود

شما می توانید جهت کسب اطلاعات بیشتر کاتالوگ ما را دانلود کنید.

یادگیری و آموزش

1300

مشاوره موفق

30

اعضا

150

همایش ها

500

درمان کامل شده

مقالات مفید و خواندنی

تیم ما با داشتن کادری متخصص و مجرب آماده ارائه راهکارهای تخصصی در جهت کاهش هزینه های شما می باشد ، جهت کسب اطلاعات بیشتر تماس بگیرید.

بیشتر بخوانید

آنچه بیماران می گویند

ارتباط با ما

برندهای محصولات

لوگوی شماره چهار
لوگوی شماره سه
لوگوی شماره دو
لوگوی شماره یک
سوالات خود را از ما بپرسید